Nunca máis !

A tódalas persoas que co seu valor e a súa determinación déronnos un gran exemplo de solidaridade. *PD: O video subiuno a youtube dados os problemas que me deu o slideshare co audio. Por Gabriel Gomez

Os irmandiños.

Os sucesos das revoltas irmandiñas contadas nestas páxinas. Por Gabriel Gmez

Os Irmandiños

Publish at Calameo or read more publications.

A estafa das preferentes

Nos últimos meses en Galiza, se están a suceder algúns actos de rebeldía, estes son os relacionados co a xa famosa estafa das preferentes. Coñecendo un pouco por enriba o asunto, o meu compañeiro Iván Rodríguez e eu, quixemos desprazarnos ata a Asociación de Veciños de Santa Mariña (Ferrol). Alí estase levando a cabo unha folga de fame a turnos dende o mes de Decembro por parte dos estafados. Fixemos unha entrevista e, recollendo algunha información máis que circula pola rede, quixemos presentarvos este traballo para transmitirlles dende o blogger da clase o noso apoio ás persoas afectadas. Por Gabriel Gomez

Análise no tempo do sector naval.

De Gabriel Gomez. Análise no tempo do sector naval en Ferrolterra, con algunhas experiencias persoais, imaxes históricas e algún comentario subxectivo.

A rebelión non é cousa nova

Navantia.

1939

Nesta entrada quero contar unha experiencia persoal da vida do meu bisavó en forma de relato. Aquí deixo unha foto do meu bisavó Cipriano Piñón natural do rural municipio de Moeche o cal xeolocalizo a continuación.

A serie do século XV

Quédanos moi lonxe a herdanza das revoltas irmandiñas que tan tradicionales se converteron para Galicia despois do século XV.

Lonxe temporalmente. 

Moi preto de Ferrol temos o plató onde se rodaron escenas decisivas desas loitas irmandiñas que derruíron o poder feudal medieval. 

 Derruíron o poder, proclamaron liberdade uns poucos anos. 

Estas manifestacións ilústranse nos restos das fortalezas dos nobres, símbolo do poder, que os exércitos irmandiños convertiron por un tempo nas sombras da opulencia feudal. Sombras que agora son restos de pedra, conservados, reconstruídos ou intactos.

En Moeche e Narahío, en San Sadurniño, quedan os restos da pedra como símbolo de... un pobo unido e enfrontado por un interese común? manter o poder feudal? manter a superioridade dos de arriba século tras século? rebeldía e revolución fronte ós ataques do poder? 

  

Bágoas negras

O normal sería comezar o relato presentándome co meu nome, pero non teño. Se o teño non o recordo. Poida que sexa lóxico que non o recorde. Se alguén algunha vez utilizou o meu nome, non foi para ben. Polo menos que eu recorde a miña familia nunca utilizaba nomes. Non é que non nos comunicáramos, ou que non nos quixéramos. Queríamonos como calquera outra, pero  na distancia. Todos sabiamos por onde andaban as viaxes intrépidas dos demáis, dos que viaxaban cada ano e os que permanecíamos na terra onde nacemos e nos criamos. A terra ata a que alcanza a miña xa vella memoria non é moi extensa, é só un pequeno saínte de area que pouco a pouco parece adentrarse no mar. Está ó redor dunhas murallas duras de pedra onde temos vivido moitos anos. Moitos para min, ó mellor para vós xa non son tantos. Para todos nós si o son, pasan moi lentos. Quizáis porque vivimos sempre co pesadelo de que calquera de nós pode desaparecer de súpeto tragado polo pequeno mar que sempre foi o noso fogar.

10 DE MARZO: O CRIME FOI EN FERROL.

O CRIME 

Víuse, camiñando entre fusís, 

por unha rúa longa, saír ao campo frío,

aínda coas estrelas, da madrugada.

Mataron a Federico 

cando a luz asomaba.

O pelotón de verdugos

non ousou mirarlle a cara. 

                      (Antonio Machado, O Crime foi en Granada)

“A estirpe obriera de Ferrolterra, homes e mulleres, ocupa un lugar senlleiro no que poderíamos denominar a Historia da Esperanza. Xente feita coa mellor madeir da humanidade, nos obradoiros do mar.”

Manuel Rivas.

     Rafael Pillado Lista (San Cibrao- Cervo 1942). Reside en Ferrol desde os dous anos, seguindo ao seu pai, preso no Castelo de San Felipe, pola súa militancia antifranquista.

Propietarios da rebeldía

Aínda que eu vivise dende sempre na cidade, non sempre foi así. A miña familia non naceu na cidade. Meus pais si, naceron en pleno éxodo galego cara ás cidades, por alá polos anos 60 e 70. Pero teñen moito afecto ás aldeas dos seus pais, que tamén son as deles, e as miñas.

A miña avoa materna, por mágoa, vendeu a casa de Igrexafeita onde eu tantos bos ratos tiña pasado ata os 7 anos. A verdade é que encantábame ir todas as fines de semana alá ó lonxe, tan preto do monte, no profundo dunha pedregosa estrada a unha casiña de pdera destas que non ves polo centro de Ferrol. Pero vendeuse.

A REVOLUCIÓN DOS PERCEBES

OS HEROES DESCOÑECIDOS

Dende que Manolo propuxo o tema pregunteille ao meu pai quen ou quenes participaran nun acto de rebeldía que recordara. Faloume dos Irmandiños, os Mártires de Carral, faloume de Concepción Arenal pero cando dixo "O Xurelo" cambioulle a cara.

" Patri,podes facelo do Xurelo! Setembro dos  oitenta! Eu fun á manifestacion!"

Falaba cunha emoción que eu non lograba entender.Agora o entendo, pois o suceso que vos vou contar significou a unión do pobo galego en defensa do mar.

O suicidio colectivo.

O Monte Medulio ten unha situación xeográfica, ainda hoxe, controvertida. Algúns din que estaba en O Bierzo, preto das minas romanas das Médulas, o cal explicaría a toponimia do lugar. Pero por exemplo, Paulo Orosio sitúabao cerca do Miño.

O Monte Medulio é o lugar onde se celebrou a batalla dos galaicos, cántabros e astures no ano 22 adC, contra as lexións de Caio Furno e Publio Carisio, e onde os últimos guerreiros resistentes se suicidaron durante o sitio.

Evolución rebelde.

La Rebeldía Gallega enfocada como la evolución que ha logrado alcanzar la mujer con respecto al hombre.

En cuanto a personajes femeninos se refiere, he querido destacar a:

Concepción Arenal, una rebelde liberal ferrolana que se reveló en contra de las injusticias que sufrían las mujeres en el siglo XIX.        

También Emilia Pardo Bazán, una escritora coruñesa que presenta el despertar de la conciencia femenina.          

Y por supuesto, otra escritora como Rosalía de Castro, que muestra en sus obras la lucha por el respeto mutuo entre hombre y mujer.

Sin olvidarse de Aurora Rodriguez Carballeira, ferrolana que quiso educar a su hija Hildegart en las bases del socialismo, en provecho de la causa liberadora de la mujer. Consiguió que su hija tuviera unos ideales liberales y progresistas, aunque se trataban de socialismos utópicos. Aún asi, Hidelgart con tan solo 16 años, estudiaba 5 idiomas y ya tenia una carrera. Pero cuando Hidelgart, la verdadera estrella de la historia, se enamoró de un chico, la madre, enfurecida por desviarse de lo que ella tenia previsto para la vida de su hija, la apuñaló mientras dormía.

Memorias históricas.

   Vouvos contar un relato sobre unha historia moi cercana; o que lles aconteceu aos meus bisavós e ao meu tataravó na Galicia de principios do século XX, é dicir, sobre o 1905. Eles vivian en Coia, Vigo, e eran unha familia humilde, unida, e moi traballadora. Que día si, e noite tamén, adicabanse ao cultivo das terras dos señores caciques. 
   A historia centrase, concretamente, no meu tataravó, no seu fillo; meu bisavó e na noiva deste, a miña bisavoa.